Dünyanin Kiyisi

Onu görmek, herhangi bir görüşten aglamaktir O dünyanin kiyisinda oturuyor Şüphesiz beyaz sakali da uzamiştir Neden bu gürültüler ve sorular? Neden çocuklar endişelenerek yaklaşiyorlar? Irmaklar da yeterince büyümüş boyunca Birden bütün dünya sustu Insanlar hareket ettiklerini gördüler Ben de kiyisinda oturacagim dünyanin Her yerde, derin irmaklarda Herkesin kalbini isirdigi bir zamanda Meyve agaçlarin ektigim bir yerde belki Her kiz için bir çiçek tepesine kadar Insanliga dedigimi hatirliyorum Her zaman, her saat başi yuvarlak dünyada Ezbere tekrarlamişti paylaşmayi ögreterek Insanlarin renklerini kariştirmiştim geçişlerde Mavimsi yeni evrenin güvencesi kalmadi bize Ve bir hikayeden başlamiştim Gökyüzünün bir köşesinden Eger tüm hafizam da hala duruyorsa Dünyanin bir kiyisinda hala oturuyorum.