Tuhaf Karanlik

Yuvarlak karanlik güneşe dogru Saatler yollarin ardinda Özgürlük üzgünlerin sadece bir şekilde Darginligin mesafesi kalksin artik Bir gün tekrar kapinda dimdik olurum Belki ya da sana sevimli kiz Çocuklarin etrafinda oynarken güler yüzle Hemen yolumun üzerinde geliş-gidişlerde Ama uzaktan seni görür gibi seyredebilirim Hikmetimin kitabinda sonuna varamadim Çünkü bu eski heves nerede kaldi? Serbest hayata küsmedim ama sikildim Yeni ahenklere zaman kalmadi Ikincisine bir an önce arzu Ve gerisine bin bir düşünce dolu Bir yerden bir yere nasil gönderecegim Nerede bunun postaciligi uzaklara Dokunmasa kimse feryada bu sevgiye Ben zaten vazgeçtim tuhafliga.