Siyah Geceler

B Bünyamin Atik
0 Altın Yaprak
Simsiyah saçların gibi kara gecelerde, Işıl ışıl parlayan gözlerini göremedim yine. Kayboldum, bütün gece o gözleri aradım, Oturdum bir köşeye hıçkıra hıçkıra ağladım. O gözleri bir daha bulamıyacağım sandım, Bu korkuyla yüreğim kül oldu,yandım. Sonra etraf aydınlandı birdenbire, Sonunda gözlerin karşımda yine. Ona doğru koşuyordum ama olmuyordu, Bu bana daha çok acı veriyordu. Her tarafta o güzel sesin yankılanıyordu, Sesinle sarhoş oldum, başım dönüyordu. Çok güzel günlerimiz olacak sandım, Meğer zehir zemberek bir hayatmış, anladım. Olsun güzelim, senin elinden zehir olsa da içerim, Sen yeter ki gül bana, iste canımı vereyim. Nasip değilmişsin meğer sen bana, Bu aşkıma reva mıdır? Söylesene felek bana. Sensizliğe dayanılmıyor, bunu yeni farkettim, Ben zaten bu acıya daha fazla direnemedim. Şimdi gidiyorum, acını gönlümde duya duya, Eğer beni özlersen gel musalla taşıma. Başımda dur bak öyle bana yeter, Yüreğimdeki sızı işte o an biter.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.