Siyah Geceler
B Bünyamin Atik
0
Altın Yaprak
Simsiyah saçların gibi kara gecelerde,
Işıl ışıl parlayan gözlerini göremedim yine.
Kayboldum, bütün gece o gözleri aradım,
Oturdum bir köşeye hıçkıra hıçkıra ağladım.
O gözleri bir daha bulamıyacağım sandım,
Bu korkuyla yüreğim kül oldu,yandım.
Sonra etraf aydınlandı birdenbire,
Sonunda gözlerin karşımda yine.
Ona doğru koşuyordum ama olmuyordu,
Bu bana daha çok acı veriyordu.
Her tarafta o güzel sesin yankılanıyordu,
Sesinle sarhoş oldum, başım dönüyordu.
Çok güzel günlerimiz olacak sandım,
Meğer zehir zemberek bir hayatmış, anladım.
Olsun güzelim, senin elinden zehir olsa da içerim,
Sen yeter ki gül bana, iste canımı vereyim.
Nasip değilmişsin meğer sen bana,
Bu aşkıma reva mıdır? Söylesene felek bana.
Sensizliğe dayanılmıyor, bunu yeni farkettim,
Ben zaten bu acıya daha fazla direnemedim.
Şimdi gidiyorum, acını gönlümde duya duya,
Eğer beni özlersen gel musalla taşıma.
Başımda dur bak öyle bana yeter,
Yüreğimdeki sızı işte o an biter.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş