Ayrılık

Geçen yıllar sürgün. Alınan her nefes ve tadılan her ten umutsuzluktur sensizlik denizinde Benim bütün mevsimlerimde yapraklar dökülür ağaçlardan, Her seferinde, Tomurcuklanmaya çalışan gölgelerimin hevesi, Kış sabahının kırağılarına parçalanır. Kendimi sana hapsederim ben. Senin için düşerim gecelere Sana takılır akreple yelkovan her gece yarısı Elime dolanır zaman, senden vazgeçemem! Oysa rüyalar yaşamaz sanırız Ama sen yaşarsın bilirim Herkes biraz kendinden bulunca kelimelerimde O bakışlarda büyüyüp ürpertirsin tenimi aniden. Her gün ağız değiştiren, Her gün aşık olunan sen, her sabah ayrılırken bu hayalden Ben bütün günlere sana yetişeceğim diye sarılıyorum Ve gözlerime her seferinde örttüğümde seni, Senden ayrılmak için uyanıyorum.