Gözlerin Ruhsuz
B Burak Sina Akyol
0
Altın Yaprak
Ruhsuz diyordu gözleri,
anlamış gibi gülüyordu adam.
hiçlik benlik kazanmış,
dirilmiş yan yana yürüşüye eşlik ediyordu.
kucağa sığmayacak kadar ihanet küfrediyordu gevşek,
öylesine sarılmış avuçlara.
zora ki güdülüyordu aşk,
kahkahalarla şişiriliyordu.
kimsesizlikti yine de hissedilen,
gün teslim olmuştu rüzgâra ve deniz,
deniz gibi kokmuyordu...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş