Aldırma Sen

sen bakma uykusuz gecelerime yatağımın yalnızlığına saçlarımın yastığıma düşmeyişine seni sensizlikteki arayışıma aldırma sen sen aslında damarlarımda bir alev gözlerimde bir damla yaş olmadın geceleri adını hiç sayıklamadım kara gecelerimde çığlığım olmadı adın aldırma sen sokaklarda avare avare dolaştığıma pencere önünde bitmeyen bekleyişlerime ayaz gecelerimde sokak lambası ile dertleşmelerime aldırma sen sen aslında ne ben oldun ne de ben sen oldum ne bir geceyi ne de yokluğunda cenneti paylaştık seninle ne kokunu özledim ne de sıcaklığını aradım ben aslında bir gün kapımı ansızın çalarsın diye belki tan ağarırken gelirsin diye belki beni özlersin diye belki saçlarım bedeninin sıcaklığıyla seni sarar diye belki cenneti kollarında, kollarımda yaşarız diye her şeye rağmen bir oluruz diyeydi bütün bekleyişlerim aldırma sen ben aslında kırık kalemimle yüreğimden damlayan sen damlalarıyla yokluğunda varlığını sevmeyle karanlık gecelerde soğuğu paylaşmak sensiz de biz olmayı paylaşmak için sevdim seni