DÜNYA DÖNÜYORKEN ve karanlık kuyularda hayatlar sönüyorken hangi devrim yaşan zulmü bitirebilir bizler…
sanma ki bu, dilimdeki son kelime sıkıyorsa eğer vur kelepçe dilime bunca zaman yaşadım…
ne zaman gelecek beklediğim af yaşamak garip ölmek tuhaf nasıl sona götürürmüş beni peynir gemisini yürütmeyen laf…
karmaşanın içinde zincirlenmiş ellerin biri aklını bağlasın kurtuluş umudu yokken özgürlük hayaline…
yaşadım hep asice ama bu muamele adice ne yapsam müdahele ettiler…
yanlızlığa hapsedildin bin insanın içinde çehreler anlamsızlaştı gözünde çareler imkansız kaçamadın derten…
Zerre zerre tutuşsa yokluğunda her yerim Usanmak bilmeksizin dönüşünü beklerim Hasretim dayanılmaz ıstırabım onulmaz…
Aşk gerçek hayatın içinde yalancıktan bir canavar herkes ondan korkar kendini cesur sanan salaklar…
akıp giderken cennet üzerimizden zulmü unuttuk cehennemide kan süzerken cellatlar derimizden aşk diyoruz sevda diyoruz hala…
düştüm bir riyakar peşine bin türlü bela geldi çıkmazlarla boğuşurken, kalbime dertten istila geldi gayz ile saldırdım aşka kin güden kim varsa…
bedeli ağarmış bazı şeylerin sonunu düşünmeden girilmezmiş işe ateş yakar bilir misin bazen herşeyi bazen bir odada günahsız bir kişiyi…
yoruldum belkide gözlerim kararmakta yaşamak zor geliyor yüreğim daralmakta bilmediğim acılar canımı azaltıyor anne bileklerim kanıyor…
ulann bu daha birinci varan deliğine kaçsın şahmaran…
artık güzel hayaller bizden uzaklaştı sadece kabuslar kaldı yastığımızda korkular kaldı, ölüm yaklaştı ve biz boğulmak üzereyiz kandi kanımızda…
ne intihar kadehi ne ölüm sarhoşluğu hiç bir şey dolduramaz bıraktığın boşluğu karanlık sokaklarda tiner kokusu…
15 / 102 gösteriliyor