Çıkmaz Sokak

kalkıp gitmeye sebebim nedir, bilseydim rüyalarımda meydan okudum sevgilerime hayallerime başkaldırdım keşke ezilseydim bu başkaldırış kimin umrunda dinlediğimiz yalan masallar sıkıntılardan bir batak gibi denize batacak bindiğim sallar kalamam artık sebepsiz gidiyorum beni yutmadan içimdeki dert gitmeliyim kabuslarımdan kaçıyorum her geçen zaman giyotin gibi sert aşamam bu derdi döksemde çileme beton göğsümün duvarını parçalayan bu acı ne ilk sızlayışım ne de son hergün her defa içimde cefa yara gibi pare pare kanadı dostumdan uğramaz bana vefa düşmanım sürerken sefa kırılmış iyilik meleklerimin kanadı yasa boğılmuş sevgim, içimde tasa kırılmıştı kalbimi sakladığım kasa gönlümde derilmiş eziyetler içimde sızlayan aşka basa basa geçmiş üstümden kötü meziyetler ne zaman bitecek ödediğim diyetler içimden duygular geçiyor hepsi birbirinden korkak ve bize gitmek için gösterilmiş karanlık bir çıkmaz sokak