Ferman Olan Kalbini

Buzlu kadehim bile söndürmüyor kalbimin ateşini İçime çekiyorum körfezin yosun kokan meltemini Hiçbir şeye değişemem dinmeyen sıcak hasretini İçiyorum, o bal akan dudağından dökülen sözlerini Uzaklardan hasret rüzgarının ninnisiyle avunurum Ümitle filizlenip özlemle çektiğin nefesin olurum Tut ellerimi! çaresizliğe o zaman meydan okurum Bekliyorum, o ceylanlara meydan okuyan gözlerini Uzak bir şehirdeyim gözlerim inan hep seni arıyor Vakit çok geç olsa da martılar kanatlarını çırpıyor Güzelbahçe'nin kıyısında sensiz yine gün batıyor Hissediyorum, o kor ateş misali yanan düşlerini Kanatlanarak dağları aşıp yanında olmayı isterdim Rüyalarını güllerle, yatağını papatyalarla örterdim Kapına ansızın gelip yıldızlardan buket sunardım Seviyorum, o duygularıma ferman olan kalbini