Kimse Gibi Gam Yüküne Karıştım

kim olsun kimse gibi aşkın hüsnüyusufu susan o dinleyen o su gibi susayan o alıp satılan çile yanıp yanılan mecnun sorunca bir keşişin -yalnız bakışlı biri - gam yüküne karışmış kalbindeki uykuyu kim gülüyor üstüne çarşıdaki abdalın yükü taş olan şaşkın hırkası kum denizi ırmağa sedef çeker gövdesi güz kokulu boynuna ip uzatan yardan el almış bi kez perçemi çizer sırrını bu dünya aynasının kim hoş tutmuş üzülüp dağınık bedenini oyuncu başıyla bir alicengiz eksik hayat cinnete perde kuliste mübalağa ölmeden bir çağırırlar fısıltı ülkesine söyletirler ayna tutup: neyime cengaverlik kim yaza benden ayrı şehr'içinde şehrengiz kalbini küle tutmuş yangın gözlü hokkabaz kendi kendine kanlı bu dünya sahnesinde alkış ki ayıp ona bir başka dünya da yok şaşırıp kimin yerine oyuna girse kim acıta söz ile kalbi tamam olanı münafığın tahtında altın tacı pas tutan soyunarak toplanan bayrak açmış şeytana sanki dünya beyazdır ya ak libas giymeye bir çocuğun özründen tenine sağlık bulan kim kalbini mezata düşürmüş boş diliyle çerçi yok dükkan yok sanki ya ferman verilmiş güya dünya kalp pazarı mülk niyetine kalp kalesi beyiydim avcı ilmine kandım eskidim kocadım düştüm pul kıymetine