Sensizim

mayısın ortasında ayazda kaldım üşür gibiyim, omuzlardan bir titreme, sanki sıtma nöbeti ama öyle böyle değil hangi şarkıda, hangi siyah beyaz filmi izlerken bir sinemada, anlatır beni sana, bana tanımayanlara.. nispet yaparcasına karşıma çıkarma adaletine muhtaçken gel gör insafın kalmamış sitemim ne hasretimden ne sevdamdan bır başımı dinleyıpte vardığım neticeden bana demişlerdi inanmamıştım meğer sen son yazdığım, meğer sen son yazım olmuşsun bilemedim, kapkara bulut gibiydi gerç,i yağmuru, başıma saplarcasına akıttı güneşli havamı dağıttı ama üstümde bır bulut vardı, ağlayışıma akan damlaları kahkahalarımı duyan hapseden ruhunda.. şimdi ne o bulut yok nede sen yoksun belkı bu hayırlı olan... ben dalgalara bakmıyorum şuan kız kulesinin önündeki sahili hatırlatıyor arkamdan yikselen yemyeşil huzurun göbek adı tepeler onları da goözüm görmüyor. her yeşilde huzuru değilde, sensizliği buluyorum. hatırlatanları silip attım diyelim hala senin eşyaların çekmecemde fotoğrafın cüzdanımda böyleyken unutmam zaten marifetim ama gel gör ben beceriksizim yani bır aşkı unutamayacak gecmişinden sıyrılamayacak kadar beceriksizim elımden ne gelir diye hayıflanırım. hani, o güçlü kudretli, üst perdeden konuşan adam varya, o da aslında, acizliğini saklar senin karşında çünkü ne demir yumruklar ne de kalabalıkların çığlıkları korkutabilirdi nede karanlığın vehmi, korkuların ceşni. sadece sen çıkınca karşıma ben anladım benimde yenilebileceğimi haydi burda bitireyim yoksa uyku tutmaz yine beni. sen uykusuz kaldın mı? ben bekler oldum geceleri, geceler seni vermiyor ama bana, sensizim