Dost

Eksilmez hayatın cevr ü cefası, şık, maşukunu bulmayınca dost. Olmuyor âlemin zevk ü sefası, Sen yanı başımda olmayınca dost. Ayrılık olunca kesilmez feryat Çiçeksiz bahçedir sevgisiz hayat Bir kıymet ifade eylemez vuslat Gönül senden ayrı kalmayınca dost. Sensin bu ömrümün güneşi, ayı Sana kul oluşum bundan dolayı Neyleyim dünyada karun olmayı Şu âlemde bir dem gülmeyince dost. Sevgi ilâç, sevgi gönül merhemi Cümle derde deva onun dirhemi Muhabbet daimi, geçmezmiş demi Hak vaki olup ölmeyince dost. Akar gözyaşları mermeri deler Sine beşiğinde yalnızlık beler Ne uykusu gelir, ne yüzü güler Gönül hasretini almayınca dost. Huzuru kaçırdım, kederi tuttum Firkati yaşadım, elemi tattım Cefaya tahammül benim sanatım Hak gülmeyi nasip kalmayınca dost. Vefalı olmalı gönül sultanı Gönül sever ahde sadık kalanı Bülbül terk eder mi hiç gülistanı? Güller sararıp da solmayınca dost. Yalnızlık ülkesi daimi yerim Hasret ateşiyle dağlandı serim Kafdağı'ndan öte gitmek isterim, Kimse kadir kıymet bilmeyince dost.