Adamın Biri

I. Çifte koştuğun öküzler, Senin kadar yorgun değil kardaş! Sen ki kış ve yaz düşünceli Sen ki kış ve yaz yalnayak! Ne esnaf ne tüccar ne efendi Senin kadar değil düşünceli Senin kadar yorgun değil kardaş! Sen ki kış ve yaz düşünceli, Sen ki kış ve yaz yalnayak! Sevmesi sana mahsustur Yüreğin hükmedince, Boynunun damarları kabararak Türkü söylersin söyleyince, En iyi sen gülersin, Ölürsen öl deyince, Sana mahsus çalışmak. Sen ki kış ve yaz düşünceli, Sen ki kış ve yaz yalnayak! II. Sırtında meyve küfesi, Başında hasır şapka, Dolaşır durursun akşama kadar Sokaklarda. Kadınlar görürsün incir gibi, Utanır incire yemiş dersin. Evler görürsün saraylar gibi İçini bilemezsin. Yükün hafifleyince akşam üstü Sessizce dönersin yattığın hana, Rahat bir döşek serer kahve peykesi Kemikleri sızlayana. Uykular da sinemalar gibidir Ablak yüzlü kadınlar terini siler. Halden armut alırsın beş liraya, Memleketten gelir hemşeriler. Sırtında meyve küfesi, Başında hasır şapka, Dolaşır durursun akşama kadar Uykularda.