Bazı Özlemler

Dağlara vardık Herbirimizin elinde gözleri ışık saçan birer deve Düşündük ayaklara düşmüş kıymetlerini iade ettik Sandık Dervişlerin Modern salonlar koltuk takımları büfeler Baş köşede sadece bakılan bir şamdan gümüş bir sürmedenlik Düşündük ayaklara düşmüş kıymetlerini iade ettik Sandık Anne çehizlerinin Sevgililer kapadı toprağını Çocuklar ne kadar hırçın Alışverişten dönüyorlar geceleri Babalar gözlerini dikmiş sanki kutsuyorlar şişeleri Hepsi bir tek haftada değişebilir: Dağa gerçek bir gezi Ellerde yekpare bir deve sakin tabii renkte gözleri Dervişlik kılık kıyafetten ayrılalı beri Kim bilirse ki alıp verilen soluklar yalnız değil Herşey bir tek haftada Başla deyince başlayabilir Evler eşyaları atıp insanları çağırabilir Bir bakarsın ki kadınlar gizlice hafifçe sürmeli gözleri Sevgililer yayar topraklarını Delikanlılarda Boyunlara kadar kızartan damarların Açılır ilmikleri Bir vakit diye anlatılır o zaman Dağ ve şehir diye bölünmüştü insan O dar buran gavur giysiler İçlerinde kopralar göğüsleri sıkılıp duran Ayaklar cepler kafanın içi, elin edip tuttuğu bir mezbele Bir tek kalp temizce ve sinmiş Taşırdı kamburu taşırdı kamburu Bir vakit gelse de acıyla / Hatırlansa zorbela / Anlatılsa