Yüzlerin İnce Lifinde Korku

İlk teksif harbin kazdığı çukurlara Adım başında ğöğsü parçalanmış gözleri hâlâ canlı bir ceset Enerji geliyor elektrik kaynıyor sulardan Toprak insan Karmaşık soru bir çabuk cevap Kimbilir nasıl çikilotalarını yarıda bırakacaklar İki ucundan da elleri ısırmış Bütün kan rezervleri boşalmış damarlar Yalnız kalmış Şimdi koşacak meydanları kim Asırlardır söylenen bir isyan susacak nasıl Kendini ara bul getir şiddetle kucaklaşalım Dudağımın altına koy adını Uluslararası çınlayalım çölden ormandan Uçurum başlarından kumsallardan Adımıza hazırlanmış bir mesaj olmalı Ağzını aç ağzını kapa Gözünü aç Toprağa bak Bir de insana Hayat enerjilerinin sokağımızda koştuğu bir mahalledeyiz Evimizden el etek çekilmiş Durmuş insan çok akıllanmışsa eşya Deniz bu sancıyla kabuk bağlayacak çalkalanaraktan Halkın yaşamak marşını dinle Kafiyeleri dünyanın o son ilerleme kitabı Alınlarında ise saçlarına yakın bir iz Cemaatın ayakları biçiminde Ondört asır önce gergeflenmiş Halılar kilimler renginde hasır mühürler Nasıl kullanırlar yüzlerinin ince liflerini böcekler Sanki bunlar Toprağın başında duran insanlar Binlerce ayıyı birarada görmüşler Dehşet an meselesi Tuzağa ramak kalmış Ahret kıl payı Şimdi yüzlerin ince lifleri kımıldıyor İşte bir memnunluk tümseği Sonra bunun süreği ve zaman geldi Korkulu bir mutluluk tırmanıyor İklimleri