Hiç..

Hiç Bir, insandan vazgeçmek, bir insanı hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mı? Sevsende gitmeni istediği için gittin mi hayatından? sana sen yokmuşsun gibi davranıldı mı hiç? susan bir insanın ne anlatmak istediğini anladığın oldu mu ? hayatında hep aynı olaylar tekerrür etti mi hiç? Herşeye rağmen seviyorum onu dediğin oldu mu ? her an yanındaymış gibi hissettiğin? sanki, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi, her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında hiç gelmeyeceğini de bilmen gibi. ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi ? sen hala bu kadar sevgili iken? Özlemek, bu kadar özlemek, etini kemiğini yakarcasına özlemek... çok kötü değil mi? Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak, onu işitememek, sabaha kadar ağlamak,sesini duymak istesen de, gururun engel olduğu zamanlar oldu mu? Onu sevsen de sende bıraktığı kalp kırgınlığının gurura dönüştüğü Ama hala onu sevdiğin oldu mu hiç? onunla gittiğin yerlerden geçerken, yarım kalmışlığın aktığı oldu mu gözlerinden? her söylediği sözün aklından biran olsun çıkmadığı anlar oldu mu ? Onun canı yandığında seninde canının yandığı odlumu hiç? onu gördüğünde koşup boynuna atlamamak için kendini zor tuttuğun ? sigaradan nefret ettiğin halde, oturup kaç paket içtiğini bile hatırlamadığın zamanlar ? gece camdan bakıp hayalini geçirdiğin oldu mu sokağından? her gece başını yastığa koyduğunda şimdi nerdedir, ne yapıyordur diye düşündüğün oldu mu? o diye yastığa sarıldığın oldu mu? yazdığı mektupları sayısını hatırlamadığın kadar gözü yaşlı okuduğun oldumu hiç? Biliyorsun değil mi? Ne kadar umutsuz bir arayıştır o, kalabalık caddede geçen binlerce yüze bakmak bir kez daha görebilmek için o yüzü, belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek, belki su an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek, belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak ne zordur değil mi? Ne kadar eritir insanı farketmeden. Sen de biliyorsun değil mi bunları? Güzel bir cafe keşfettiginde, güzel bir film seyrettiğinde, güzel bir sarkı dinlediğinde güzellikleri oranında eksik kaldıklarını hissettin mi? paylaşamadığın için onunla. Hiç iki kişilik beyninle yarım insan oldunmu? Baktığında aynana sadece yüzünün bir yarısını gördüğün oldu mu hiç? Sana hayatindaki en büyük yoksunluğu yaşatandan nefret edemediğin zamanlar oldu mu hiç? Gözünün içine baka baka kolunu bacagını kesen bir insanin yüzüne sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar oldu mu hiç? Hayatta inandığın bütün değerlerini altüst eden birisine aşk şiirleri yazabildin mi? Onu içinde korumanın seni yok etmek olduğu zamanlara feda oldun mu hiç? İçinde ağlayan çocuğa umut sarkıları söyleyemediğin, özlemini, susuzluğunu, açlığını gideremediğin zamanlar oldu mu hiç? Kanayan yarasını gördüğün ama merhem olamadığın zamanlar. Gücünün, hani o tanrısal gücünün bir çocuğun ağlamasını susturamayacak kadar büyük bir kalp kırgınlığının olduğunu Anladığın zamanlar oldu mu? oldu mu hiç? Hiiiiiiiç.... Hiiç... hiç... bir hiç..