Masal..

Nasıl başladı bu sevda masalı.. Hayaline yaslanmış, Bir sonbahar yaprağı sevdam, Közlenir, Yüreklenir, Ve sürüklenir peşinden.. Rüzgarlardı beni sana götüren.. Boşlukta birleşen eller, Ve gökyüzünün mavisindeyken gözler Martılar çığlık verdi şarkımıza.. Ve buğulu camlarda, Parmak uçlarımda sevda.. Tarifler yok ki adına.. Şiirler kazıdım toprağın sırtına Yağmur olup, düşsünler diye yoluna.. Yada bir filizin, koynunda sarılırdın onlara.. Ve ''Sen'' farkında olmadan ''Ben'' ağlardım omzunda.. Çatlak dudaklarıma süzülürken gözyaşım Deryayı seyre dalarım.. Dalgalar, parmak uçlarıma vurur seni.. ''Yar'', saçlarının siyahı geceme ay tutulması.. Oysa nasıl özledim oynaşmayı.. Alnına öpücük kondurmayı.. Bilsen bu yaramaz çocuk, ne kadar çok seviyor seni.. ''Sen'', yağmur ardı bir gökkuşağı.. ''Ben'', yağmurlara inat.. sırılsıklam sana sevdalı.. Bu mevsim, daha bir başka sevdanın rüzgarları.. ''Sen''li ''Ben''de, Melankolik kan dolaşımı.. Ay, beyaz bir defter yaprağıyken gözde.. Sevdan, kara kalem çalışması.. Yürek, bir köşede hapsetmişken hayalini.. sayıklar rüyalar durmadan seni.. Kimbilir, kaç bahar düşledi seni.. Kaç mevsim, süsledin hayalleri.. Sevdamın, kan çanağı gözleri.. Ve ''Sen'' öğrettin bana yıllanmış özlemleri.. Hayallerim, hırçın bir serseri.. Dur durak bilmez yollarım.. Boş tren raylarına Ve kuytu voltalara Gençliğimi katarım.. Sessiz gece, boş yatağımda.. takvim yapraklarıymış kavgalarım.. Anlamsızdı belki rüyalar dedim ya güzelim, masaldı sevdalar..