Toprak
C Celal Odabaş
0
Altın Yaprak
Sen
Toprak.
Bu kadar alçak gönüllü,
Bu kadar müsamahakâr olmak zorunda mısın.
Bunca hakarete
Bunca eza ve cefaya rağmen
Nasıl bu kadar özverili olabiliyorsun.
*
Rüzgâr da savuruyor
Toz..
Yağmurla ıslanıp
Çamur oluyor
Ayaklar altında çiğneniyorsun.
*
Sığınsan bir eve
Yada
Bir insanın elbisesine tutunsan
Pislik muamelesi görüyor
Kazınıp
Silinip
Atılıyorsun.
Bazan
Alçak ca yüzüne tükürüyorlar.
*
Kirlilik üreten şu insanlık
Suyla arıtamadıkları atıklarını
Senin bağrına gömüyor
Kendi temizlikleri uğruna
Seni kirletiyorlar.
*
Tüm bunlara rağmen
Nasıl bu kadar özverili olabiliyorsun.
*
Oysa sen
Sofralarda ekmek
Tencerede yemek
Ağaçlarda meyve oluyorsun.
Sen
Tuğlasın,
Çimentosun,
Yurtsun
Yuvasın.
Ey..Toprak
Anasın sen anasın...
*
Kendini insanlığa adamış vefakâr toprak.
Bu vasfınla seni
Ak saçlı anama benzetiyorum.
Hiç bir şey istemiyor
Hep veriyorsun.
*
Gerçi insanlar
Sana karşı hep kaygısız kalmadılar.
Senin için savaşıp
Sana kanlarını canlarını verdiler.
Sana şiirler yazdı
Övgüler yağdırdılar.
Seni yurt yaptı
Sana
Vatan dediler.
Sonrada dönüp
Yine de kirlettiler.
*
Biliyor musun
Biz kardeşiz seninle
Mayamız aynı çamurdan
Seni hakir görenler
Bir gün bunu fark eder
Şairin dediği gibi
"Topraktan gelenler toprağa döner."
*
Artık vakit geç oldu
Üzgünüm toprak kardeş
Uyumam gerek.
Yarın tekrar görüşürüz.
Uyku yarı ölüm demekmiş,
Şayet hak vaki olursa
Orada buluşuruz.
*
Hoşça kal..
Yurdum
Vatanım,
Ekmeğim..Aşım..
Hoşça kal..Benim vefakâr Arkadaşım
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş