Gözleri Özgürlüğün

Her gün karanfil kokmazdı Her bulut taşımazdı yağmur. Dalgalar düşmandı gözlerine, Gözleri nar çiçeği... Güneşi sağardık her bağbozumu Yön yitiren tarla kuşlarıydı gülen. Eski çerçeveli fotoğraflardan. Çocuklar çığlıklarla doğardı Çocuklar su. Çocuklar dalgaları taşırdı okyanuslardan Ve kuş üzümlerini Babil'in asma bahçelerinden... Yük katarları geçiyordu Tutsak kadınlar dolu vagonlarda. Yük katarları, mevsimler gibi hızlı... Geçiyordu. Açmaz mıydı menekşeler yeniden ? Kumsala yazılı aşklar siliniyordu. Kilimler dokuyordu güz yaprağı Kaç kez sebil etmişti geceyi kül rengi akşamlardan Dudakları silinmişti yine de Dudakları fırtınalardan. Kim yazardı tarihini ölümsüz sevilerin Elleri olmasaydı. Elleri baş kaldıran... Her gün karanfil kokmazdı Her bulut taşımazdı yağmur. Dalgalar düşmandı gözlerine, Gözleri nar çiçeği. Yük katarları geçiyordu. Posta trenleri, ekspresler Kampanalar çalıyordu giz mavisi istasyonlarda Posta trenleri yorgundu taşımaktan gözlerini. Ne çok gözleri vardı özgürlüğün Dalgaların silemediği...