Gidenlerin Şiiri

Soğuk gecelerdi. Gene de on dördü gibi ayın sevecen Unutulmuş çağlayanlar kadar coşkulu... Özgürlüğün yorulmaz yarışçıları Atlastan ak yeleli kısraklarla Dikeldiler yalnızlıklara. Susuz bir yazın yağmur bulutları Çoğalamadılar... Kimlerdi, hiç bilinmediler. Soluk alamadılar, türkü yakamadılar, Çok okudular, çok vuruldular, çok öldüler... Ne şiire şiir diyebildiler, Ne resme resim. Doyasıya sevemediler, İmbat saçlı sevgililerin Güneş yanaklarından öpemediler. Soğuk gecelerdi Gene de on dördü gibi ayın sevecen Çağlayanlar kadar coşkulu... Bilinmedik denizler köpürtüyor şimdi Başkaldıran dalgalarla yüzlerini. Ey geleceğin fenerleri Yaprağa düşen çiy Ey Haziran hasadı, yitik kuşlar Dönün geri...