Dost Senin Candan Davetine Mazeret Üretmem

İstanbul’u bilirsin dostum İstanbulluları da Kaşları çatık insanlardır onlar Onların sol böğürlerinde yürekleri yoktur Sanki birer darağacı var yüreklerinin yerinde Zakkum gibidir yüzleri Alışamadım menfaat entrikalarına Alışamadım Bizans oyunlarına Hasretim sıcacık dost sohbetine Çağır beni dost Pelit Meydanı'nda İki bardak demli çay içmeye Darağacından uzakta Bir sazın tellerinden kendimizden geçmeye Darağacında sıkıştırılmış yüreğimi aç Bir tebessümünde yanmaya çağır Dost senin candan davetine mazeret üretmem Sana gelmek umuttur yaşama sıkıca sarılmaktır Sen insana erdemlerini hatırlatırsın Maddiyatın değeri arttıkça İnsanların değerinin azaldığı Darağacından kurtulmak için Senin bin yıllık duyuşlarını Yeniden yaşamak için Darağacının süfli çehresinden Soyutlayarak kendimi Dilimde bir türküyle gelirim sana ‘’Vefasız ellerden ederim firar Bu yolda ne kadar görsemde zarar içimde bir umut ölürüm sende Geliyorum sana kararım karar’’ Dost senin candan davetine mazeret üretmem Özümü ararken senin sesin kılavuz olur bana Nehirler deryalara kavuşmak için Nasıl seçerlerse yataklarını kıvrım kıvrım Bende öyle seçerim yolumu Yüreğindeki ummana kavuşmak için Özüme ufuklar açmak Seninle ufuklarda buluşmak için Sen yeter ki gel de gülüm. Ne kadar müşkülpesent olsam da Ben bir yolunu bulur gelirim Dost senin candan davetine mazeret üretmem Şirin’de değilim dost lakin çağırırsan Ferhat olur dağlara da gelirim Kara kuru Leyla’da hiç değilim can Ama çağırırsan Mecnun olur çöllere de gelirim Gözümde kan var hasretinden Gözyaşı değil kan! Sonsuzluğa dönecek zaman Sana geldiğim an Çilenin bittiği an olacak Dost senin candan davetine mazeret üretmem Sana gelişimi ertelemem yarına Hiç beklemem hemen, şimdi, Toplarım özümü öylece gelirim Kapını çaldığım da kim o? Dersen; Ben olmam kapında sen olur gelirim Sen yeter ki gel de bana Söylemeye gücün yetmezse içindeki daveti İkrarından önce sezer gelirim Ayık kafayla gelemezsem affet efendim Aşkından sarhoş olup sızar da gelirim