Diz Çöken Yüreğim

Gözlerindi gönlümün bir çift kutup yıldızı Gündüzün güneş doğmaz ay yoksa geceleyin Bahtı kara kul mu var dünyada bencileyin Şimdi onun yokluğu ölümden beter sızı Çıkası gözlerimde akacak yaşım yok ki Kirpiğimin uçları yaş dökmekten çürüdü Hasretliğin kan oldu yüreğimden yürüdü Uykusuz gecelerde görecek düşüm yok ki Aşk pembesi yüzünü ruhuma nakşeyledim Gülistan'a eş bende ayak bastığın yerler Gözlerimden aşkınla şereflendi denizler Hayalin ilacımdı hicrinle baş eyledim Çırpınırdı kuş gibi kalbim senin önünde Diz çöken yüreğimde sevgin çiçek demeti Bir günah şeytanına duymadı bu hasreti Üç yüz altmış derece hasretin her yönünde Yarıya iner sensiz gözlerimde kirpikler Ben sensiz çok üzgünüm kanadı kırık kuşum Yokluğunda anladım delice vurulmuşum Ufka saldığın gözler ölüme ölüm ekler Yüreğim sarsılmadı böylesine ömründe Gözlerindi gönlümün bir çift kutup yıldızı Şimdi onun yokluğu ölümden beter sızı Sanki bin yıl yaşlandı sensiz geçen bir günde Sana yeminler olsun gençliğimin başına Çözdüğün gün boynumdan halkalanan düğümü Anlarsın bir mezardan hayata döndüğümü Seni anmadığım gün düşem can telaşına Hükümranlık süreyim kalbinde haşre kadar Kulaklarımda sesin çınlamalı gölgende Yüreğin payitahtım olsun gönül ülkende Gözlerin gözlerimden gönlüme olsun radar Bir ses bir nabız gibi hep bende atmalısın Uğruna nezrettiğim bütün yoğu varımı Bir kan gibi gezmeli sevgin damarlarımı Sarmalısın benliği gönlü kuşatmalısın Busesine bir destan yazılacak kadınsın İsterse senden sonra ufuk yansın gök yansın Sana baktıkça güneş titresin ay kıskansın Hicrini yazan kalem yazdığından utansın Gözlerini görmeyen kördür güneş görse de Gözyaşlarım sözlerin ellerinle dinmeli Hasretliğin firkati gözlerinle sönmeli Gel bahar yağmurum ol kader tuzak kursa da Çözdüğün gün boynumdan halkalanan düğümü Gülistana dönmeli sensiz viran kasırlar Bir kaç güne sığmalı sensiz geçen asırlar Anlarsın bir mezardan hayata döndüğümü 7 Ekim 2009 Sancaktepe/İstanbul