İşte Bizim Sanatımız

Gelecek bir gün gelecek, cansız bedenim, Çerçevelenip, duvara asılacağım. O günlerdeki, amansız çekip gidişim, Kimisine kendimi unutturacağım. Belki arada sırada bir hatırlanıp Gözyaşları arasında anılacağım, Belki de bomboş durmasın diye asılıp, Yalnız kalmış şu duvarı kaplayacağım. Her sanatçının başından gelip geçiyor, Yaşarken ölmek, öldükten sonra yaşamak. Hayatın kuytuları hep bizi seçiyor, Bakmadan düşmek, düşünce de çıkamamak. Allahım bu nasıl böyle bir hikmetindir, Sanata saygı kulun kaçıncı hissidir. Oysa insanoğlu kalem gibidir, hayret; Kaleminden düşmeyen hangi mürekkeptir.