Kraliçem

Sen içinden şarkılar söyleyen kadın, Kelimelere yükleniyor şimdi sana beslenen sevginin ağırlığı. Sen yaşanılası bir evin en tatlı yanısın, Sabahları kokunu solumak bana verdiğin en güzel armağandı. O büyülü kokun için sağ olasın… Sen şarkıları içinden söyleyen kadın, Mutfak tezgahının önündeki duruşun, Bana hep yenilmemeyi anımsattı. Düşmemeyi, Tutunabilecek bir şeylerin daim olan varlığını, Birde vazgeçmemeyi, Zor günlerin içindeki duruşun anlattı bana. Ve ben senden öğrendim, Vurgulamamayı yaptığım iyilikleri. Sen suskunluğun kraliçesi, Ben senin suskunluğundan çıkardım, Hayatın pek konuşulmaya müsait bir yer olmayışını. İstemek yerine vermeyi senden aldım ben, En zor zamanda gülümsenebileceğini Sende anladım ben. Sen vazgeçilemez kadın, Verdiklerin için sağ olasın! Şimdi ödevini yapmayan bir öğrencin misali, Defterime sayfalarca ‘'Annem'' yazmak isterdim. Anneliğini betimliyorum bu şiirde, seni değil de Oysa hangi tarif işleyebilir yaptıklarını bu şiire, Hangi devrik cümle eş değer olabilir ruhunun güzelliğine, Anneliğine şiir yazmak hangi şairin haddine?