O Anladı Biliyorum

Penceremden şehre bakıyordum Sokak lambalarının yeni yanmaya başladığı zamandı Ne tam gündüz, ne tam akşam… Yağmursuzdu gökyüzü Ama kaldırımlar tuhaftı bugün Gözlerim bir kaldırımlara, birde camın buğusundaki yazıma ilişiyordu ^^HOYRAT SEVDAM^^... Hani akşam saatlerine doğru, Hani bir sis kaplar büyük şehirleri, İşte öyle bir sis vardı penceremin önünde. Ve sanki birazdan yağmur yağacak da, Sebepsiz bir hüzne boğacaktı kenti. Bir şehri güzel gösteren Ve onu vazgeçilmez kılan bir bakışı vardır ya mutlaka Bana da bu yeri vazgeçilmez yapan, Bu pencerenin gösterdiği manzaraydı galiba... Sessizdi ortalık O karmaşa yoktu bugün Sanki biraz daha suskundu. Ya kendisini izlettiğimi fark etti, Ya da artık o da yorulmuştu. Karşı evin altı yaşlarındaki kızı gene balkonuna çıktı, Eminim ki bugüne kadar benim hep deli olduğuma inanıyordu. Onu gördüğüme hiç bu kadar sevinmemiştim Eylül'dü adı, Ona bu adı ben hediye etmiştim Çünkü onun bu tarifsiz bakışıyla tanıştığımda eylül ayıydı. Her gün bu saatlerde balkona çıkar, Suratını asarak uzun uzun bana bakardı. Nedense onu her gördüğümde gülümserdim Şimdiyse içim sendeleniyor. Bugün şehirde, bende, Eylülde de bir gariplik vardı. Üçümüzün arasında oluşan bu büyü Bir taksinin peş peşe çalan korna sesiyle dağıldı. Bu kızı ilk kez gülümserken gördüm Sanki biliyormuş gibi bana el salladı. Dönüp boş, bomboş odaya baktım Sonra boynumdaki ahşap kolyemi Artık benim olmayan bu odanın, benim olmayan penceresine astım. Aslında romantik bir veda hazırlamıştım ama Saatin yaklaştığını, Ve o kadar gücüm olmadığını anladım. Zaten takside bekliyordu Dış kapıya ilerledim, merdivenlerden indim Hızlı adımlarım ve bir ömrün Bütünle başlayan bütün yaşadıklarını Geride bırakmanın acısıyla... Taksinin yanında durup, dördüncü kattaki pencereme baktım Ahşap kolyem ve camın buğusundaki yazım fark edilemiyordu... İşte bu bütün direncimi kırmıştı. Taksinin kapısını açtım Ve birden gök gürültüsünü duydum... Bütün insanlar susarken gidişime Şehir beni beklercesine Sanki dur, gitme! dercesine çığlığını attı... Gözlerimi gökyüzüne kaldırdım Gülümsedim yağmura O hoşça kal dediğimi anladı... ...biliyorum