Yalnızlğın Maviliği

Bilirler ya kuşlar yine de Ayrılıkları taşırlar kanatlarında Sevgilerin ötesine açarken onları Sevilmemenin çığlığını bırakırlar arkalarında Ve üzgün bir mavilik kaybolur Gözlerimde Uçsuz bucaksız yepyeni Hüzünlere doğar yüreğim Duygusuz aşklardan sonra Unutulmuş bir sevgiye açar çiçeklerini Hiçbir şeyden vazgeçmeden Olduğu gibi inanırım yalanlara Yine severim göstermelik gülücükleri Aşık olurum yine... Nasılsa tek başımlık olmayacak sonunda Alıverecek kollarına beni Saçlarımı okşayacak elleri Gözlerimi silecek Bak yine yanındayım Seni Seviyorum diyecek Yanlızlığın Maviliği