Sen Yoktun Ben De Yoktum

Sen yokken ben de yoktum Ne güldüğümün farkındaydım Ne ağladığımın Bir köşede oturuyordum öylece Ne öldüm diyebiliyordum Ne yaşıyorum. Sen yokken ben de yoktum Ne bir şarkı mırıldandığımın farkındaydım Ne ıslık çaldığımın Sahillerde geziyordum delice Ne öldüm diyebiliyordum Ne yaşıyorum Sen yokken ben de yoktum Ne gerçeklerin farkındaydım Ne rüyaların Bir yastıkta uyuyordum öylece Ne öldüm diyebiliyordum Ne yaşıyorum Sen yokken ben de yoktum Ne gittiğinin farkındaydım Ne gelmeyeceğinin Camlarda bekliyordum çocukça Ne öldüm diyebiliyordum Ne yaşıyorum Sen yokken ben de yoktum Ne yaşlandığımın farkındaydım Ne geleceğimin Olanlara gülüyordum sessizce Ne deliyim diyebiliyordum Ne de akıllıyım. Sen yokken ben de yoktum Ne titrediğimin farkındaydım Ne üşüdüğümün Bir bankta içiyordum çaresizce Ne bittim diyebiliyordum Ne de varım. Sen yokken ben de yoktum Karanlıklarda meçhuldüm Yokluğun ölümmüş bana Senle uçtu gitti ruhum.