Eftelya

Yağmurla gel Eftelya Başımda şiir bulutları dolaşsın yeniden Ama hüzün sağanağı yağmasın üzerime Kar suları karışırken sulara Dallara yürürken can suyu gel Gel de şiir yağsın bulutlardan Çiçek açsın kalemimin ucunda Umut yazsın sevda yazsın kalemim… Baharla gel Eftelya Köpük soluğu rüzgarlar koşsun saçlarımda Bulutlar gökyüzünün mavisine yazsın adını Dalgalar kayalara söylesin şarkımızı Kanat açsın gecenin karanlığına bir kırlangıç Yüreğimden havalanıp çıksın penceremden dışarı Sevdamı söylesin kulağına… Işıkla gel Eftelya Gel güneş ol gecelerime Elin yüzün yıldızlara belenmiş Anıların sürgününden dönüp gel Sabah olmayacak artık biliyorum Kalleş bir pusuya düşürdüler güneşimi Simsiyah perdeler asıp gözlerime Karanlığa tutsak ettiler beni… Umutla gel Eftelya Biz hep yalnızdık seninle Bir başınaydık rüzgarın karşısında Soğuktu, üşüyorduk ama sürüklenmedik Mevsim kıştı biliyorduk Bir kuytuda bir çiçek açmaya hazırlanıyordu Bir serçe aç susuz türkü söylüyordu Ama umut hep göz bebeklerimizdeki ışıktaydı Güzeldi taşımak dupduru bir sevginin bayrağını Bir çocuğu büyütür gibi Sevgiyle özveriyle büyütmek sevgimizi… Sevdayla gel Eftelya Bak gün doğdu doğacak Uyanacak çayır kuşları Pınarlara süt rengi ceylanlar inecek Bekletme gel Eftelya Şimdi gecenin son saatleridir Şimdi seninle uyumak, seninle uyanmak vaktidir