Sen Kokuyor Deniz

gaddar bir kıştı kapımı zorlayan hoyrat bir rüzgardı ömrümü yalayan sensizliğin acısı çöreklenince içime sürgün oldum, göç ettim senin şehrinden yağan deli yağmurlar bile yolumdan geri döndüremedi... şimdi sensizliğin sürüklediği ıssız bir sahildeyim sen kokuyor buram buram deniz senden esiyor yüzümü yakan rüzgar gözlerimde bin bir pişmanlık içimde dalgaların ayak sesleri bir bağ bozumu daha yaşıyor gönlüm... bu sahil içimdeki boşluk kadar ıssız burada bir başka giyiniyor siyahlarını gece derinlerinde söndürüp ay ışığını seni saklıyor denizlerin gizli suları ve ben hala çözemiyorum kıramıyorum yüreğime vurduğun prangaları...