Sen Yoktun

Ağaç gövdelerine hiç kazımadım adını Ama senin için çok sabahladım kahvelerde Sabaha yakın saatlerde sana şiirler yazdım Güneş dağların arasından usulca doğuyordu Ben seni düşünüyordum Seni düşünürken unuttum bütün bildiklerimi Kitapların bana öğrettiklerini Seni düşünürken yüreğim beni bırakıp gidiyordu Seni düşünürken... Yani içim dışım sendin Sabah akşam gece gündüz Kanımdaydın rüyalarımdaydın Geceleri yanan mumun yanıbaşında Senin için eridi kalbim Soğuk gecelerde senin için mesaiye kaldım Bir gün gelecek diyordum Vakit erkendi vakit geçti vakit çoktu Ama sen yoktun Sensizlik ağır geliyor artık Kapına siyah güller bıraktım Ben gidiyorum Ey acılarıma yataklık eden yüreğim Bakma öyle artık sevmeyeceğim Buda benim hayata ve aşka ihanetim olsun.