Sensiz Geceler

Kırık türküleri yarım şiirleri Doldurup ceplerine gidiyorsun Ardınsıra kuruyor ırmaklar Kavrulup çölleşiyor dünya Artık hiçbir şey gelmiyor gözlerimin önüne Ne kol kola yürüdüğümüz bulvarlar Ne kuytularda sımsıcak öpüşmeler Her yer çürüyüp dağılıyor ellerimde Tutunup rüzgarın yelesine Uzak denizlere gitmek istiyorum Binmek istiyorum bir gemiye binemiyorum Kent uyanıyor terimin ışıltısında Gece olmadan köreliyor güneşim Hiç kapanmamış yaralar kanıyor yüreğimde Seni düşünüyorum birde gözlerini Yağmur diye gözlerin yağıyor kente Bir katran gece daha çöküyor üstüme Başlıyor geceye doğru Anıların gözyaşlarıyla oynayışı En olmadık ağrılar başlıyor en derinliklerimde Deli eden bir yalnızlık sarıyor her yanımı Yetişir bu kadar keder Yetişir bu kadar yok olmak diyorum Artık bu kentte yaşadığımı nefes almaktan anlıyorum Üstüme geliyor tüm kahırlar türlü mutsuzluklar Sonu gelmeyecek diyorum Böyle yaşamanın böyle kahroluşun Bitmeyecek bu kentte yokluğunla yok olmak Gene bir katran gece daha çökecek birazdan Alıp götürecek beni biliyorum