Söylenecek Sözlerim Var Daha

Bir gün olmayacağıma bilmek korkutmuyor beni Acıyan genişliğindeyim yaşamın Büyülü bir sevgi ırmağına içiyorum çoşkuyla Mutlu olmalıyım ve güzelleştirmeliyim yaşadığım dünyayı Yüreğime limon kokuları sinmeli yeryüzü ağmalı yıldızlara dek Ve ben yeşilin kendini sonsuzca döllediği koyaklarda olmalıyım Bir kır çiçeği hızıyla büyütmeliyim gözlerini yüreğimde Ve çevik ceylanlara benzeyerek ardına takılmalıyım türkülerin Umut dolu yüreklere girmeliyim usulca Ve insanca tutkumu bağrmalıyım bir tüfek namlusundan Evrendeki toz bulutunun İçine gömmeliyim savaşı ve düşmanlığı Ama bunları söylemek bile kara bir damga vuruyor alnıma Çünkü yaşıyorum ve söylenecek sözlerim var daha… Ama çocukları getiremem bu pis dünyaya Uçurtma ve elma şekerleriyle kandıramam onları Beni bir tek balkonuma konan kuşlar anlıyor İnsanların ve dünyanın yabancısı gibiyim Kaygan bir ilkbahar gecesi Tüm yürek damarlarını kesmişim karanlığın Şiirimde bir çığlık olsun istiyorum Su sesi ve sarı buğdayın sesi olsun istiyorum şiirimde Yüzümün kendinden çizgileri arasında Acıyla büyütüyorum yaşamı Çoktandır baykuş sesleriyle dolu geceler Ve ölüm güzel ağızlı bir kadın gibi yaklaşıyor kasıklarıma Karışıp bir ırmağın sularına Denizi ve gökyüzünü dolaşmak istiyorum Ve ayrıntılarıyla çizerek kırmızı bir gülü gökyüzüne İnsanların özgürlüğünü istiyorum Kanayan ve kapanmayan bir yara olmak istiyorum açlığa karşı Ve yüreğimle köpüklü dalgalar gibi Atılıyorum yaşamın kıyılarına Bir gün olmayacağımı bilmek ürkütmüyor beni Çünkü yaşıyorum ve söylenecek sözlerim var daha