** Doğru yere koyulmazsa virgül, anlatılmak istenileni doğruca anlamaz ki gönül...** Her şey ? ile başladı.. Bir " açıldı kalbe..…
Aşk dediğin "yüreğidir sevgilinin" ve bir gün, Aniden birileri tarafından usulca emanet edilir avuçlarına..…
Varsın birlikte beğendiğimiz fotoğraf çerçevesi Bir süre daha konuk edemeyecek olsun Aynı pencerede ikimizi…
Eğer bugün, Boğazımda düğümlendiyse, Yudum yudum-…
Bedenim virane düşmüş yüreğime (s)ağır.. Dayan diyor bir ses Duymuyor bacaklarım.. Yokluğun kaynaklı yüklerim…
"Özledim" dedim.. gelmedin.. sağ dirseğinin,nasıl duracağını sol kolumda hiç bilemedim..…
Gittin ne mi oldu? Gelişinle yanakları pembeleşen o koltuğun önünde öylece kalakaldım…
dün gece bir durgunluk çöktü kalbime adı sen ve siz-lik…
İstedim ki, Elimin elinin içinde güven bulduğu biri olsun İster resmi ister gayri resmi…
Dün gece içimdeki yalnız ve küskün bir şehri uyutmaya çalışırken koydum adını..…
İyileşene dek, refakatçisi olmanı dileyen kalbimin; -hani makbulü kısa olanından-…
Sabah oldu mu Mektuplarım yanıtsız kalmıyor, Direkten dönüveriyor -dünden razı- elvedalarım…
Öyle büyük bir hüzün var ki resminde Gökyüzü kocaman mor bir mendil olmuş, düşmüş üzerine..…
hani bazen, gitmek için büyük kavgalar gerekmez.. hani bazen,…
Soyup özenle kelimelerin anlamlarını -dilim dilim- Dokunmadan aşkı birbirimize yedir(miş)dik..…