( D)üşüyorum Baba

Bedenim virane düşmüş yüreğime (s)ağır.. Dayan diyor bir ses Duymuyor bacaklarım.. Yokluğun kaynaklı yüklerim Dik durmaya çalıştıkça arsız bir coşku ile artmakta Nefes almak zor Bir bıçak ki üzerinde iki hece işli- dört senedir orada öylece durmakta ne zaman ki içime çekmek istesem mutluluğu ezik yanımı hatrıma getirip kör zindanlarda yalnızlığa mahkum etmekle görevli beni birileri bağırdığında, birileri söylendiğinde, bir çocuk baba dediğinde? sol yanımda acıyan sebepten daha fazla şey ol istiyorum hayatımda .. biliyorum..yetişmiyor sesim.. Bazen ayağım takılıyor küçücük bir taşa.. tökezliyorum.. hani bırakıp kendimi, Ayrılmaya dünden hazır, onbinlerce parçama izin veresim geliyor! değmez sana diyorum.. dilimde tövbeler özür diliyorum.. yaşama sebebim anneciğimin duaları tutarken elimi seni özlediği için yüreğimden nefret ediyorum! toparlanmaya çalışıyorum acele ve acemice.. hiçkimse - hele hele sen- asla görmesin diye halimi açık bulduğum bir apartman kapısından medet umuyorum! sen gittin gideli hiç yapmadığım şeyler yapıyorum baba gölgen yok ya hani ardımda, şaşırıyorum.. sudan çıkmış ördek gibi çırpınırken yer neresi gök neresi şaşırıyorum!.. yakartop bile gelip gelip ilk beni vuruyor her oyunda.. ilk elenen, en güzel yerinde oyunun hayatı uzak bir köşesinden izlemek zorunda bırakılan ben oluyorum.. bazen elimde olmadan açık verdiğimde sana dair hüzünlerimi hiç düşünmeden annem kucağındaki canlarını seriveriyor yoluma.. farkınızı görüyorum o vakit.. gidişinle annemi kaç bin kez yıktğını, kaç bin kez küs olduğumu farkediyorum sana .. .. öyle ki o küskünlükler yer etmiş omuzlarımda.. bazen de kaçıp saklanasım sana dair,aileme dair özlemlerimden sıyrılasım geliyor bir tek sn için bile olsa ama sığınacağım salıncağım kollarını özlediğim için yine çelişiyorum kendimle.. yine (v)ahlarım dolanıyor dilime.. .... Çocukken birlikte oynadığımız topumu özlüyorum hıçkırıklarım boğazımda dizelenmişken.. Birlikte oynadığımız oyuncaklarımıı sonra.. Kimbilir şimdi nerdeler diye isyan savurup ne cehenemmde olduğunun hesabını soruyorum o hiç bilmediğim apartmanın herşeyden bihaber tuğla taşlarına.. her duvar üstüme dökülüyor baba. bilmezsin .. her duvar.. Duyduğum kapı sesleri korkutuyor.. Tutayım ucundan yetişebildiğimce, yeter ki kapanmasın derken ellerim sıkışıyor geçmiş ile gelecek arasında o günün resmi canlanıyor gözümde.. Herkes acıyla salladığım elim için ağlıyorum sanıyor oysa ben gözyaşlarımdaki sana dokunuyorum acıyan parmaklarımla.. öp istiyorum çocukluğumdaki gibi.. "geçecek" de.. ... olmuyor... sesin gelmiyor.. az kaldı ömrümün son demine baba.. canımı yakan herşeyin sebebi sen olma istiyorum.. ben seni çocukluğumdaki gibi sevmek istiyorum yeniden fazlası değil.. tamam olma yanımda.. ama arada bir hatırla beni.. arada bir gel.. tüm kızgonlığımdam,kırgınlığımdan sıyrılıp çocukça sevmek istiyorum seni baba? çocukça sevmek?! .. anla istiyorum baba.. seni unutmamak için sebepler yaratmak, ayağımın takıldığı taştan hesap sorup, elimin sıkıştığı kapıyı yumruklamak kolay.. Ben seni hatırlamak için kendi kendimi acıtırım baba.. seni aklımda tutabilirim.. peki sen.. bak d(üşüyor)ken üstelik hala haykırabiliyorum da sevgimi.. peki sen baba? ... ya sen.. ne kadarını yapabilirsin benim için..