Mutlu Orman

Mutluluğunuz geçici, süreksiz Gümüş çatallarla, gümüş kaşıklarla Sofranız dağılmış, sofranız sessiz Uzakta bir deniz, gözlerinizden Lacivert gözleri gelip geçer bir kadının Gelip geçer kadın ile deniz Beyaz eller alnınıza değip geçer Uyuşur sinirleriniz, aşıksınız Mutluluk mu? Aldanıyorsunuz Sımsıkı tutuyor mu bu eller ellerinizi Bırakıyor mu elleri ellerinizde kendini Derinliğini bilmediğiniz denize Devrilirken gıcılayarak bir ulu ağaç Tutuyor bütün ağaçlar dallarıyla Dayanıyorlar, bırakmıyorlar devrilmeye Düşünün ormandaki mutluluğu Gıcılayan ağacın sevincini düşünün Onu tutan kolların gücünü düşünün Bir de o küçük mutluluğu düşünün Fincana işlenmiş çocuk oyunudur Kahve içiyorsunuz akşamüstü Sulanmış akşamsafalarına bakarak Bir gök geçiyor gözlerinizin önünden Tutsanız kırılıverir, yitiverir Süreksiz, geçici Bir de ormandaki göğü düşünün Ağaçların dallarına çakılı