Cielo encapotado

C Charles Baudelaire Charles Baudelaire
0 Altın Yaprak
Se diría tu mirar por un vapor cubierto; Tu pupila misteriosa (¿es azul, gris o verde?) Alternativamente tierna, soñadora, cruel, Refleja la indolencia y la palidez del cielo. Tú recuerdas esos días blancos, tibios y velados, Que hacen fundirse en lágrimas los corazones hechizados, Cuando, agitados por un mal desconocido que los tuerce, Los nervios demasiado despiertos se burlan del espíritu que duerme. Te asemejas a veces a esos bellos horizontes Que iluminan los soles de las brumosas estaciones... ¡Cómo resplandeces, paisaje humedecido Que inflaman los rayos cayendo de un cielo encapotado! ¡Oh, mujer peligrosa, oh seductores climas! ¿Adoraré también tu nieve y tu escarcha, Y, lograré extraer del implacable invierno Placeres más agudos que el hielo y el hierro?

Bu metin şairin özgün dilinde (Fransızca) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.