Lethe

Göğsüme gel, sen acıma bilmez, sağır can, Tapılası kaplan, aldırışsız ifrit, gel; Gönül ister ki titrek ellerim şu tel tel, Derin yelenin içine dalsın bir zaman; Senin rayihanla dolu eteklerine Acılı başım gömülüp kalsın isterim, Yok olup giden sevgimin koklasam derim Tatlı küf kokusunu derinden derine. Ölümden daha tatlı bir uykuya varsam! Uyuyuversem! benim neyime yaşamak Yüreğim titremeden, bakır gibi parlak, Pürüzsüz tenini öpüşlerimle sarsam. Dingin hıçkırıklarımı boğup yutacak Tek yer senin kucağının uçurumudur; Ağzında hep o yaman unutuş durur Ve öpüşlerinden Lete boşanır ancak. Yazgıma, ki bütün zevkim oldu şimdiden, Boyun eğeceğim sonuna dek saygılı; Uysal kurban, işlenmemiş suçtan yargılı, İşkencesi coşkusuyla daha artan ben, Kurtulurum elbet çektiğim bu azaptan, Nepentes*ler, baldıranlar emerek bütün O güzelim uçlarından dimdik göğsünün, Ki altında yürek olmadı hiçbir zaman. Çeviren: Sait Maden