Ölüm

belki de siz haklısınız.. yanlış olan belki de hep bendim.. doğruyum, iyiyim diye kandırmışım kendimi.. zaten öyle olmasa en sevdiğim bırakır mıydı beni ömür boyu yalnızlığa.. göz göze yeminler eden bırakıp gider miydi beni sevdalısına.. sonra bir de arkasından beddua ettim.. belki de ben tanımıyorum kendimi.. içimde benim yaptığım doğru diyen biri vardı hep.. içimdeki şeytanla beraber suçu hep sizlerde buldum.. kendimi hep doğruyum diye savundum.. evet belki de siz haklısınız.. sonunda herkesi kendimden kaçırdım.. sizin de sabrınızı taşırdım.. candostlarımı bir anda karşımda buldum.. belki bana göre uğrunda ölebileceğim insanlar tarafından kovuldum.. sonra da ben melekmişim gibi size sövündüm.. evet belki de siz haklısınız.. doğru yanı olmayan bendim.. ben iyiyim diye diye kendimi ailemden ettim.. sonunda kardeşim, babam, annemden tekmeyi yedim.. inanın ben böylesini istemedim.. hiçbir zaman suçumu üstlenmedim.. haksızlığımla hakkımı direndim.. sonunda olan oldu.. içimde bana hak veren o kişi de sitem etti.. kendi ruhunu bedeninden ayırdı.. bu gece boynunu ipe verdi..