Ayrılık

ve bir akşamüstü, aşkın ateşi gözlerinde alevlenirken.. kurşun almıştı hayalin acımasızca.. ve bir çölün ortasında kaybolmuştu ileriye dönük umutlar.. geriye bakmak değiştirmezdi hiç bir şeyi.. ileriye umutla bakmak.. zaten imkansızdı.. çünkü ileri.. kişiyi çoktan arkasında bırakmıştı.. umutlarla var olan kalp, umutsuzluklar nehri gibi akıyordu yüreğine.. aşk gitmişti.. uçup gitmişti elinden, bir güvercin gibi.. ve arkasında yuvasını bırakmıştı.. içinde kimseyi barındırmayan.. ümitler.. rüzgarla birlikte uçmuştu uzaklara.. sonsuz beraberlik.. hayal olmuştu .. gerçekler karşısında.. yoktu artık.. ancak ölüm ayırır diyen yüreğin diğer yarısı.. sevdiğin çok yakınında, fakat bir o kadar da uzaktı.. gözler görürdü.. çıplak elle dokunmak yasaktı oysa.. çünkü o bir el-di.. buruk bir elveda sonrasında..