A España (2 Althaus)

C Clemente Althaus
0 Altın Yaprak
¡Con cuán fiel semejanza, dulce España, tú sobretodo, bella Andalucía me representas a la patria mía, cuyo recuerdo siempre me acompaña! Tanto tu idioma al peregrino engaña, de tus hijas la gracia y gallardía y de tu puro cielo la alegría, que tal vez no se juzga en tierra extraña. Mas presto el llanto a su pupila asoma, y se aflige de nuevo el pecho amante, cuando, advirtiendo en breve su error vano, ve que, aunque en claro cielo, dulce idioma y bellas hijas ¡ay! tan semejante, no es este suelo al fin el peruano. (1859)

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.