La tristeza (Althaus)

C Clemente Althaus
0 Altın Yaprak
¡Y será vana mi inmortal porfía! ¡Y esta antigua tristeza roedora jamás de tregua me dará una hora, tras mí corriendo cual la sombra mía! ¡Ay! de la zona tórrida a la fría, del negro ocaso a la brillante aurora, por cuanto con su luz el sol colora, me persigue su odiada compañía! Fábula son las islas de Fortuna que ser fingió el antiguo devaneo de la Felicidad morada y cuna: ¡Dulce Felicidad! ya en ti no creo; mas ¡ay de mí! sin esperanza alguna, te busco eternamente y te deseo!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.