İçre

İÇRE Yunus gibi bende bir ben, Saklar durur özde bu ten. Kara toprak beyaz kefen, Sarmadıkça sırdır içre. Beden ruhu kılmış mahpus İnletiyor mahsus mahsus Dost kalbine bir kaygısız Girmedikçe dardır içere. Kul ne gerek iş günahla. Terk eyle gönül ferahla Ol yürekten derin ah la. Yanmadıkça, kordur içre. Coşkun su gibi çağlayan, Sarıp yaralar bağlayan Sevgi birliği sağlayan Ölmedikçe nurdur içre. Teni diri nefsi ölü, Sevgi ile açmış gülü Sarat altı ateş çölü Geçmedikçe zor dur içre. Hak’tır âlemi yarattı. İçini bezdi donattı. Kalbimize nuru kattı Biledikçe ardır içre. Yusufoğlu eğlenmen bak. Hak aşkıyla yüreğin yak. Mahşer günü yüzümüz ak. Gelmedikçe zardır içre.