Bu gice kim dil olup gam-dîde cân endûh-gîn

A Aşık Çelebi Aşık Çelebi
0 Altın Yaprak
Vele-hu Bu gice kim dil olup gam-dîde cân endûh-gîn Göz iderdi girye cân nâle gönül âh u enîn Dehr sarrâfı niçe dürr zeyn idüp sandukına Gizledi koynunda bir berrak la’l-i âteşîn Devşirüp pervâz-ı sîmîn-i livâ-yı zer-’alem Zâhir oldı mehce-i meh râyet-i sultânleyin Keştî-i devrân düşüp girdâb-ı bahr-ı zulmete Bî-karâr olup dönerdi nitekim fülk-i zemîn Hâlümi bilüp ‘abûsü’l-vech olmışdı recül K’oldı ‘aksinden siyeh mir’ât-ı çarh-ı heftümîn Kara boya gök çivîd idüp metâ’ın müşteri Reng-zer dükkânına dönmişdi târ olup zemîn Tîg-i Behrâm ile feth olup sevâd-ı mülk-i Şâm Feth-i mülk-i zengibâr itdi şeh-i magrib-zemîn Çeşme-i hayvân gibi zulmetde kalmışdı güneş İrmemişdi ana Hızr-ı subh-ı İskender-leyin Zühre saçın çözdi çeng-i nâleme dem-sâz olup Raks ider idüp terâne yirine âh u enîn Ben kara yazulunun hâlin ‘Utârid yazmada Dökdi hayretden devât oldı siyeh çarh-ı berîn Şeş-der-i gerdûnda âhum mâhı itmişdi kamer Bulmayup bahtum gibi ol da küşâd oldı hazîn Yûnus-ı hurşîdi benzer yutdı mihr-i âsumân Çâhda Yûsuf gibi oldı yahûd mesned-nişîn Kişt-zâr-ı mihnetüm kiştinde olmakdan zebûn Düşdi sevrün ‘anberi âfâk oldı ‘anberîn Mâtemüm şâm-ı mezelletde irüp gök ehline Sünbülin idüp perîşân Sünbüle çözdi saçın Da’vet idüp kevkeb-i bahtum musahhar itmege Keffe-i Mîzân bahûre vezn iderdi müşk-i çîn Gördi ki eşküm tolup fülk-i cihânı gark ider Çekdi anı delv ile mellâh-ı gerdûn-ı berîn Kavse nüh çenberde hallâc idügün bildürmege Âh-ı âteş-nâk urdı sînesine tîr-i kîn Niçe yıl ger Zühre dem-sâz u tarab-engîz ola Görmeye şâdî yüzin bir dem dil-i endûh-gîn Ger ‘Utârid safha-ı mâha şu’â’-ı mihr ile Yazsa ta’vîz-i cünûn olmaz ‘ilâca dil karîn Zemzem acırdı göreydi yaşımun şûr-âbesin Nâlemi gûş eylese hannâne eylerdi hanîn Geh sitâremden iderken isti’ânet âh idüp Geh iderken istigâse çarhdan idüp enîn Gün gibi berk urdı dilden nûr-ı hûrşîd-i yakîn Tevbe idüp didüm innî lâ’uhibbü’l-âfilîn Ka’r-ı deryâda semek cevv-i semâda mihr ü mâh Gördüm olmış bende-i fermân-ber-i cân-âferîn Her biri gûyâ-yı şükr ü her biri tesbîh-hân Pür-sudâ’ mülk-i melek pür-gulgule kerrûbiyîn İrdi hâtifden nidâ-yı hevl-nâk-ı cân-güdâz K’ey zebûn-ı hâb-ı gaflet mübtelâ-yı ân u în Fe’nzurû16 emrini te’kîd itmek içündür sahîh İki oldugı vücûdunda bu çeşm-i hurde-bîn Gûş-ı gülde penbedür jâle gider ey bâg-bân Tâ seher irişe çarha subha-i müstagfirîn Toldı ol dem gün gönülden tâli’ oldı mihr-i şevk Burc-ı cânda togdı bu matla’ güneş gibi hemîn Ey mekân-ı kevne zâtıyle şeref viren mekîn V’ey tufeyl-i fıtrat-ı pâkün vücûd-ı ‘âlemîn Bihterîn-i evvelîn ü mihterîn-i âhirîn Pîş-vâ-yı enbiyâ vü muktedâ-yı mürselîn Menşe’-i halk-ı şu’ûn u bâ’is-i tekvîn-i kevn Asl-ı îcâd-ı zevât-ı kâyinât u kâyinîn Nokta-i per-gâr-ı fıtrat merkez-i devr-i vücûd Zübde-i kevn-i halâyık asl-ı halk u mâ vü tîn Mirvaha-cünbân ser-i vaktün per-i kerrûbiyân Perde-i halvet-serâyun târ-ı mûy-ı hûr-ı ‘în Şâhidü’l-hâl kıbâlih ki âyet-i lâ-reybefih Sûret-i tevkî’-i menşûrun hüden li’l-müttekîn Kurbetün râhına sübhâne’llezi esrâ delîl Âyet-i ‘azz u ‘alân âyât-ı Kur’ân-ı mübîn Küntü kenzen genc-i mahfîdür ana sensin tılısm Sırr-ı Levlâk-ı vücûd-ı pâkün olmışdur emîn Şemme-i zülf-i siyâhun zerre-i şems-i ruhun Hâyret-efzâ-yı dil-i her mû-şigâf u hurde-bîn Efser-i zerdür nübüvvet dürretü’t-tâc ana sen Hâtem olmışdur risâlet sen ana dürr-i semîn Vahş-i tayra hâkim olduysa Süleymân-ı nebî Emrinün mahkûmıdur rûhiyân-ı kerrûbîyîn Peyk-i Cibrîl oldı sana ger Süleymân Hüdhüd’e N’ola dirse fe’tinâ minhâ bi-sultânın mübîn Mûm-veş mühr-i Süleymâna n’ola râm ise halk Hâtem-i hatmîyyet olmışdur sana engüşterîn Ger Süleymân Rabbı hebli mülkine sultân ise Lî-ma’allah ün makâmına sen oldun câ-nişîn N’ola olduysa Halîlu’llâha âteş gülsitân Sen şefâ’atle idersin dûzahı huld-ı berîn Bu nice câh u ‘uluvv olur bu ya nice huzû’ Gökdeki ‘arş-âşiyân yirdeki Bathâ-nişîn Zîr-i na’lün oldıgıyle fahr idüp ‘arş-ı ‘azîm Oldı mi’râcunda kem-pâye sipihr-i heftümîn Bir zemânda olmadı sana olan tayy-ı mekân Ol zemân ki lâ-mekân eyvânına oldun mekîn Eyledün bî-dârluk hîninde bir anda sefer Ol makâm-ı ünse ki yog idi anda ân u hîn Olmadı pervâne Rûh-ı Kudsî bezm-i ünsüne Âferîn ey mahrem-i hâs-ı ilâhî âferîn Kellimînî yâ Humeyrâ âgâh olup sâkî-i vakt Mest olurdı cür’a-i câmunla ehl-i bezm-i dîn Geh Erihnî yâ Bilâ olup nesîm-i bâg-ı ins Cân meşâmın bûy-ı ünsullâh iderdi ‘anberîn Eskidüpdür niçe yüz bin mûze-i mâh-ı nevi Yüz sürince işigün tozına eyyâm u sinîn Nûr-ı şer’ün eyler irşâd-ı sırât-ı müstakîm Yoksa kalurdı şeb-i küfr içre ‘âlem dâllîn Hâr-keşdür bâr-gâh-ı hark-ı ‘Âden’de şütür Mu’cizâtun hırmeninden âhû-yı Çîn hûşe-çîn Mu’cizenle çûb nâlân u hasa tesbîh -hân Kasvet ile kalb-i düşmen seng mi yâ âhenîn Olmasa şehd-i şehâdetle sana ‘azbü’l-lisân Olmak olur muydı hîç nahlün lu’âbı engübîn Lâ-yenâmu kalbü sana devlet-i bî-dârdur Çok nazar anlar niyâm-ı ‘aynıdan ‘ayn-el-yakîn Zâglanmış tîg-i gamzen sürme-i mâ-zâg ile Lâ-yenâm-ı kalbi ol tîge niyâm-ı ‘anberîn Ceyş-i düşmenden ne gam hıfz içün a’dâdan seni Çünki cünd-i lem-ferûhâ baglamışlardur kemîn Hışm u kîn ebrû-yı müşkînüne salmadı girîh Kimseye göstermedi sende gazab çîn-i cebîn Derd-i küfre tîg-i şer’ün şerbet-i kattâldur Dâ’-ı zenbe şerbet-i lutfun şifâ çün engübîn Basdı bagrına vücûdun gevherin hatem gibi Âsumân üzre tefevvuk itse yiridür zemîn Gerd-i gird-i kûyun alnında hüveydâdur henüz Tavf idüp kûyun sürer her şeb kapuna meh cebîn Döndi reşkinden didi yâ leytenî küntü türâb Sîneye çekdi zemîn çünki seni çarh-ı berîn Âlünün ashâbunun evlâdunun ezvâcunun Ruhuna bin bin tahiyyât u selâm u âferîn El-bidâr u el-bidâr ey sırr-ı pâk-ı Ahmedi El-gıyâs u el-gıyâs ey rûh-ı mu’ciz-âferîn Âh eger mahşerde bizden olasın dâmen -keşân V’ey eger reddün eli salarsa bize âsitîn Gerçi ‘aybum bes buved ‘aczem ez ân sad-bâr bîş ‘Acz-i halimrâ niger ‘ayb u kusûr merâm-bîn Ben kimüm ‘arz-ı niyâz idem yeter devlet bana Cümle-i ‘âlemdenüm yâ Rahmeten-li’l-’âlemîn Yâ Resûla’l-lâh vasiyyet itdün âlün ümmete Didi anlardur size Kur’ân ile habl-ı metîn Kendüm içün dimezem ben lîk çogı âlünün Kâ’inât-ı cûda bulmaz yimege nân-ı cevîn N’ola bî-dâd irse bana ehl-i ‘ilm ü şer’den Kendi perrinden irer kartala tîr-i sehm-gîn Bir çerâgın ehl-i beytinün söyindürmek diler Bâd-ı zulmine penâh eyle şefâ’at dâmenin Vir Resûlün hürmetine bana bu gamdan felâh Hizb-i âle çün didün Kur’ân’da hizbü’l-müflihîn Mekre âgâz eylediyse bana düşmen gadr idüp Hakka saldum ben anı vallâhu hayrü’l-mâkerîn ‘Âşıka rahm it garîbündür yetimündür senün Yâ Resûla’l-lâh kapuna geldi pür âh u enîn Cevr-i gerdûndan ne pervâ mekr-i a’dâdan ne bâk Himmet-i sultân-ı dehre hâlüm olursa karîn Âsumân-ı dîn ü dünyâ kâm-rân-ı ‘adl u dâd Tev’emân-ı feth ü nusret kahramân-ı mâ vü tîn Ey penâh-ı ‘adl u dâd u merkez-i dünyâ vü dîn Âsitânun kehf-i mazlûmîn emânü’l-hâifîn Vasf-ı elkâb-ı cemîlündür emirü’l-mü’minîn Na’t-ı ahlâk-ı cezîlündür imâmü’l-müslimîn Nev-bahâr-ı ‘adl u dâdun nazreten li’n-nâzirîn Çeşmesâr-ı lutf u cûdun lezzeten li’ş-şâribîn Zıll-ı Hakk makbûl-i Hakk mümtâz-ı halk oldıguna Bes degül midür bu hüsn-i hulk bürhân-ı mübîn Gûş-ı çarha halka-i hükmün nişân-ı bendegî Dâg-ı ihlâsun ruh-ı âfâka hâl-i ‘anberîn Bulmaya harfine barmak komaga bir nokta ‘ayb Nâme-i a’mâlüni yazan kirâm-ı kâtibîn Cennet idüp dehri halkun halka ‘adlün çagırur Hezihî cennâtü ‘adnin fe’dhulûha hâlidîn Sâye-güster üstüne perr-i hümâ-yı lutf-ı Hak Taht der- taht-ı tasarruf mülkdür zîr-i nigîn Âsumân bustân-serâyun kehkeşândur cûy-ı âb Verd-i nesrîn mihr ü mehdür anda encüm yâsemîn Bûy-ı hulkun şemmesine hem-dem olsun bir nefes Zemherîrün çillesinde çekmesün gül erba’în Âyet-i İnnâ fetahnâ da elifler gibidür Devletünde ser-firâz olmış durur a’lâm-ı dîn Dâne-i hardalca gelmez kelle-i a’dâ ana ‘Askeründür tîg-i minkâr ile murg-i dâne-çîn Nev-’arûs-ı saltanat tîg-i gazâ fermân-berün Birisi mülk-i nikâh birisi mülk-i yemîn Nüh sipihr ü çâr erkânı idinse nerd-bân Çıkmaga evsâfun eyvânına ‘akl-ı hurde-bîn Irmeye kim pâyesine kasr-ı kadr-i medhünün Tis’a tis’in erba’a olursa farzâ erba’în Kanda ben kanda niyâz-ı hazret-i şâh-ı cihân Lîk ka’r-ı çehden olınur rasad çarh-ı berîn Dilde sıdkun şöyle nakş itdüm ki didi her gören Alışınca şöyle alışsa zemân ile zemîn Saklarum cân gibi mihrün virmezem dünyâya ben İşigün hakkı inan ki el-emînü bi’l-yemîn Telh-kâm itdi beni ‘azl ile zehr-i kahr-ı dehr Olsun ol milh-i ücâce şefkatün mâ-i ma’în İrdi kış kılıc gibi mîh elde tîg-i âb-gûn Döymeye âhen de olsa kalb hemçün âb-gîn Hâliyâ irdi muharrem vakt-i mâtem devr-i gam Tâzelendi köhne derdi âl-i hayrü’l-mürselîn Hep muharremde ola gelmişdür ihsânun bana N’ola mansıbla sevindürsen yine ey şâh-ı dîn Herkesün bir mesnedi vü bir şefâ’at-hâhı var Bendenün bâb-ı Muhammedle Hadîs’-i Erba’în Eylerüm lutfundan istiftâ senün iftâ buyur Sen dururken bî-kes-i evlâda kim olsun mu’în Kime itsün iltica âl-i Nebi sen var iken Dînine rükn-i rekîn ü şer’ine hısn-ı hasîn Her şegâle Şîr-i Hak evlâdın itdirme zebûn Ey ‘ata-yı Hak şikâristânına şîr-i garîn Çün ezel dâr-ı na’im-i lutfun itdün bana câ Andan ihrâc itme olur cennet ehli hâlidîn Her ne ihsân ki ider âl-i resûle pâdişâh Müntehâ-yı sidreden tahsîn okur Rûhü’l-emîn Pâye-i devlet virür el herkese ammâ bana Öpmege virmez elin sunar bir elsüz âsîtîn Gerçi dirler söylenür devlet kazâ yanındadur Kadı olaldan sürûra irmedi kalb-i hazîn Râst oldugum bile çep bakup iden gûş-mâl Biline şol dem ki ashâb-ı şimâl ile yemîn Umarum olam harîm-i istikâmet mahremi İrişüp Hakdan nidâ mümtâz olıcak mücrimîn ‘Âmile virilmesün devründe ‘âlim mansıbı Bulsun eyyâmunda rıf’at ‘âlimîn ü ‘âmilîn Himmetün feryâd-res olup olursa dest-gîr Evc-i gerdûnda olam mihr-i münîre hem-nişîn Saltanat sür dünyeler turdukca tur ol kâmurân Kâm-bahş ol âle âl olsun kapunda kâm-bîn Müstefîz ol rûh-ı Ahmedden müfîz ol âline Bi’n-nebiyyi ve evlâdihi et-tayyibîn et-tâhirîn

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.