Adını Andıkça

Cephede düşmana olanca hıncıyla saldıran, Bir asker gibi vahşi ve korkunçtu deniz. Yazardım kumsala adını andıkça Her seferinde gelir bozardı deniz... Hain dalgalar kıyıya vurdukça. Sevgidiğini sokaklarda aramaya çıkan, Deklikanlı bir aşık gibi; tedirgin ve hızlıydı kar tanecikleri, Yazardım karlara adını andıkça... Lakin çabam boşaydı, Kar tanecikleri adını örterdi yağdıkça... Yıllarca tarihi bir bina gibi, zamana meydan okuyan yaşlı duvara; Yazardım o yaşlı duvara adını andıkça... Oysa: mahallenin haşarı çocukları, Çizerdi adının üstünü ben kanımla yazdıkça... Her yağmurlu zamanda buğulu pencereme; Bir ressam kadar özenlice, Yazardım... tuvale resmeder gibi, adını andıkça... Yağmurlar her damlada bozardı... Ben çılgınca adını cama kazıdıkça... Artık tek çare kalmıştı bana... O sevgi tüten adını bu mağrur kalbime; Yazardım gözyaşımı akıtarak adını andıkça... Kalbim kırılacak olsa korkardım, Yok olacak diye... Ben sineme sineme vurdukça.