İstanbul Ağlıyor

C Cüneyt Kocabıyık
0 Altın Yaprak
Ağlıyor bu akşam İstanbul, Issız sokaklarında hüzün esiyor göğe doğru.. Bir karayel esip savuruyor göz yaşlarımı. Son bir kez daha düşünüyorum seni. Son bir kez daha düşüyorum sensizliğe. Bir sokak lambasında, ışıklı bir tabelada.. Takılıp kalıyorum bazen.. Bir kez daha geliyorsun aklıma, Denize doğru bakıyorum, Dartılar kanat çırpıyor sonsuzluğa. Gözlerine benziyor hiç olmadığı kadar, Mavi deniz, gök, martılar.. Yürüyorum korkmadan, Hissiz bir karanlığın içine doğru.. Ne beni saran efkarımı görebiliyorum; Ne de önümdeki yolu.. Aklımın girdiği şu tünelin; Ne başı var, ne sonu.. Karanlık yollar, Seni düşündüğüm gecelere benziyor.. Bitmiyor sonlar, Yalnızlığım üşüyor, İçimde kırık bir sarkaç, Düştükçe düşüyor, İstanbul sana muhtaç, İstanbul üşüyor...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.