İthaf

Seni kurtaramamıştım, Sen kulak ver bana. Bu yalınkat sözlerimi anlamaya çalış Çünkü bir başkası utandırır beni. İnan bana, söz sihirbazlığı yok bende. Beni güçlendiren, ölüm demekti senin için Bir çağa veda ile bir yeni çağın başlangıcını karıştırdın, Ve nefretin ilhamı ile şiirsel güzelliği, Kaba kuvvetle narin düzeni. İşte sığ Polonya ırmaklarının vadisi. Apak sisin içine Atılmış upuzun bir köprü. İşte yıkık bir kent. Rüzgâr senin mezarına martı çığlıkları serpiyor Ben konuşurken seninle. Şiir nedir ki kurtarmazsa Ulusları, insanları? Resmi yalanların suç ortağıdır, Az sonra gırtlakları kesilecek ayyaşların şarkısı, Liseli kızlara eğlencelik Güçlü şiire özlem duydum ya ne olduğunu bilmeden, Yararlı amacını geç öğrendim ya. Kurtuluşumu işte bunda buldum, yalnız bunda. Darı ve haşhaş tohumları dökerlerdi mezarların üstüne Kuş biçiminde gelen ölüleri beslemek için. Bu kitabı buraya ben senin için koydum. Sen eskiden yaşamıştın. Bir daha bizi ziyaret etme diye.