Belki

Yaşama bakmak Buğulu bir cam ardından Yalnızca anımsamak Bir sis perdesinin arkasından Nerede olduğunu bilmeden Hayal etmek seni Sevgini, sevincini Belki sen de benim gibi Anıların ardından Kilitli kapıları zorluyorsun Belki de kapıyı açmadan Yalnızca onlara bakıyorsun Belki de sevgin sönüyor Bir uğultu kalıyor kulaklarında Başka bir aşk giriyor Sevgin ona açılıyor bir anda Mektupların artık gelmiyor Gelen birkaç satır telgraf Onlar da bildik sözlerle döşenmiş Sanki bir dosta yazılmış gibi Hal hatır soruyorlar Sevgiden hiç bahsetmiyor Geleceği hiç anlatmıyorlar artık Umutlarım siliniyor defterden Ümitlerimin üzeri karalanmış sanki Bakışlarını göremiyorum Aynadaki yansımamda Yazdığım yazı yok artık Kalbimin ortasında Belki bir gün pişman olur da Gelirsin diye Bekliyorum ümitsiz gözlerle Beklemeyi adet edindim Bilmem geri gelir misin bir gün Hatırlar mısın beni O günkü gibi yağmurlu bir gecede?