Bu Gece Tüm Hüznümü Satırlara Dökebilirim

D Demet Ulutaş
0 Altın Yaprak
Bu gece tüm hüznümü satırlara dökebilirim Keder ağıtları yakıp gözyaşlarımı akıtabilirim Ve dolan bir kovada sunabilirim aşkımı tanrılara Satırlara dökerim aşkımı bu gece ve başlayabilir satırlar bir zamanlar diye, Ya da gökyüzünün maviliğiyle başlarım hikayeme Tüm hikaye bir sabah vakti gökyüzündeki mavilikle başladı diye Seni satırlara karalayabilirim Tükenmeyen kalemlerle seni anlatabilirim Ve anlatırken her sözcüğün kenarına Senin yüzünden bir parçayı çizebilirim Gün gelir unuturum gözlerini, Gün gelir yüzündeki çizgileri de unuturum Gözlerinin rengini, teninin kokusunu Ve o adını Yavaş yavaş unuturum Karalananan defterleri bir köşeye atıp eskitebilirim Ancak ölümümde bulunacak bir sandığa kilitleyebilirim Ama kalbime nasıl hükmederim? Yaralar açıldığında beden iyileşse de İzi kalır derinde, her hüzmeli yağmur yağdığında gökyüzünden Ben o satırların başlangıcıyla anımsarım Gökyüzünün maviliğiyle başladı diye hikayem Satırların devamında şöyle diyebilirim, Ben onu sevdim, o da beni O benimdi ben de onun Kollarına sarıldım kaç gece, her gece bir başka gece Kaç kere öptüm dudaklarını doyumsuzca ve şehvetle Ellerini avuçlarıma sardım, kokusunu içime Kafamda adı kalmasa bile her rüzgar estiğinde Dolanır, gelir dokunur kokusu yüreğime Evet, bu gece tüm hüznümü satırlara dökebilirim Deliksiz uykulara hasretim Günahı olmayanlar rahat uyurlar Ben sensiz günahkarcasına nöbetlerdeyim.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.