Deniz Feneri

Yolumu şaşirmişim sonsuz denizde Maviligin ortasinda bir Deniz Feneri Yakiyor işiklarini gecenin semasinda Yolumu şaşirmişim Gitmem gereken yer burasi degil Bir köşkün önünde durmaliyim Gerilerde Güzel bir kiz almaliyim eski tekneme Ben kürek çekmeliyim Deniz Feneri’ne O uçuşan saçlariyla nagmeler söylemeli kalbime Yolumu kaybetmişim karanlik puslu bir gecede Önümü aydinlatiyor arada sirada parildayan fener Fener aşkimin en güzel günlerinin geçtigi yer Hüzünlü gecemde ümit veren Fener ah Fener! Zaman beni yendi Saçlarim aklandi, hüzünlerim yeşerdi Ama yine de sen oradasin Yine yakiyorsun işiklarini yeni ümitlere Yeni sevgililere, sevinçlere Ben gidiyorum ölümün kollarina Sen yine burada yaniyorsun fener Ümitler ekiyorsun genç kalplere