Kader-Yazgı

Ellerin ellerimde bir tutam gül gibi kopartılıp dalından solgun, hüzünlü avuçlarımı açsam dağılacak tüm yapraklar teker teker avuçlarımın arasından kaçıverecekler gibi... Seni tutmak değil amacım ne de avuçlarımdan kaçırmak yalnızca durdurmak zamanı karar vereceğim anı yalnızca dondurmak başka hiçbir şey istemiyor yüreğim çünkü avuçlarımı açsam sen dağılıvereceksin gideceksin kurumuş bir yaprak gibi esen rüzgarda savrulacaksın uzaklara... Seni sımsıkı tutsam da avuçlarımda kuruyuvereceksin yavaş yavaş sonra da toza dönüşüp akıvereceksin avuçlarımdan tutmak istesem de tutamayacağım o zaman da ben yok olacağım. Tek istediğim durdurabilmek zamanı yaşamak doyasıya avuçlarımda hâlâ tazeyken, diriyken seni... Avuçlarıma toprak aldım yaşamımın ve varlığımın anlamı diye sonra da onu parmak aralarımdan bıraktım hiçbir şeyin sonsuza dek yaşamadığını unutmayayım diye...